Krzesin-Osiecznica

Powierzchnia 4667 ha, woj. lubuskie.

Proponowany: Special Protection Area, Special Area of Conservation.

Wydłużony obszar leżący wzdłuż brzegów Odry od ujścia Bobru za ujście Nysy Łużyckiej, obejmuje mozaikę łąk wilgotnych oraz zalewowych (zw. Alopecurion i Cnidion dubii), trzcinowisk oraz starorzeczy. Niewielkie fragmenty zajęte przez zarośla wierzbowe i lasy łęgowe, dominują jednak tereny otwarte, w większości wykorzystywane dla wypasu. Starorzecza są interesujące florystycznie, występuje w nich m. in. Salvinia natans. Najcenniejszym fragmentem jest chroniony w Krzesińskim Parku Krajobrazowym polder Krzesin - Bytowiec, zalewany przy wysokich przepływach wód na Odrze (ostoja ptasia o znaczeniu krajowym K-37). Ostoja obejmuje też miejscowość Kłopot z jedną z największych kolonii bociana białego. Dotychczas stwierdzono tu występowanie:

• 6 typów siedlisk umieszczonych w Załączniku I Dyrektywy 92/43/EEC, w tym jeden priorytetowy - łącznie zajmują ok. 70% powierzchni ostoi;
• 7 gatunków ptaków z Załącznika I Dyrektywy 79/409/EEC;
• 2 gatunki zwierząt wymienione w Załączniku II Dyrektywy 92/43/EEC;
• 6 gatunków roślin i zwierząt chronionych przez konwencje międzynarodowe lub zagrożonych wyginięciem w Polsce;
• 10 innych gatunków roślin i zwierząt rzadkich i chronionych w Polsce.

Krzesiński Park Krajobrazowy był proponowany jako ostoja SAC przez Instytut Ochrony Przyrody w Krakowie, jednak bez dostatecznego uzasadnienia. Międzywale na wsch. od granic parku proponowane i opracowane przez: Andrzej Jermaczek & Paweł Pawlaczyk, Lubuski Klub Przyrodników. Obecny kształt ostoi zaproponowany przez Wojewódzki Zespół Realizacyjny Natura 2000 woj. lubuskiego. Zachodnia część ostoi znajduje się w granicach Krzesińskiego Parku Krajobrazowego. Część wschodnia nie chroniona.